Παράνομη επεξεργασία και διάθεση αποβλήτων
Οδηγία για την υγειονομική ταφή
Η οδηγία 1999/31/ΕΚ για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων έχει ευρύ πεδίο εφαρμογής και σκόπιμο είναι, προτού εξεταστούν οι εφαρμοστέοι κανόνες, να καθοριστούν οι τύποι των αποβλήτων που επιτρέπεται να απορρίπτονται σε χώρους υγειονομικής ταφής.
Πεδίο εφαρμογής
Για τους σκοπούς της οδηγίας, ο χώρος υγειονομικής ταφής είναι ένας "κάθε χώρος διάθεσης αποβλήτων για την απόθεση των αποβλήτων επί ή εντός του εδάφους ή υπογείως", συμπεριλαμβανομένων των "εσωτερικών χώρων διάθεσης" των παραγωγών αποβλήτων και των χώρων που χρησιμοποιούνται για προσωρινή αποθήκευση διάρκειας άνω του ενός έτους [άρθρο 2 στοιχείο ζ)]. Ωστόσο, η απόρριψη ορισμένων τύπων αποβλήτων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όπως τα απόβλητα που αποθηκεύονται προσωρινά πριν από τη μεταφορά για ανάκτηση, επεξεργασία ή διάθεση σε άλλο μέρος, καθώς και τα απόβλητα που αποθηκεύονται πριν από την ανάκτηση ή επεξεργασία για περίοδο μικρότερη των τριών ετών ή πριν από τη διάθεση για περίοδο μικρότερη του ενός έτους [άρθρο 2 στοιχείο ζ)]. Από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας εξαιρούνται επίσης η διασπορά ιλύος στο έδαφος με σκοπό τη λίπανση ή τη βελτίωση, η χρήση αδρανών αποβλήτων ως υλικού ανάπλασης/αποκατάστασης και για επιχωματώσεις ή κατασκευαστικούς σκοπούς, η απόθεση μη επικίνδυνης ιλύος βυθοκόρησης κατά μήκος μικρών υδατορεμάτων ή η απόθεση μη μολυσμένου εδάφους ή μη επικίνδυνων αδρανών αποβλήτων από δραστηριότητες εξόρυξης [άρθρο 3 παράγραφος 2].
Αποδοχή αποβλήτων σε χώρους υγειονομικής ταφής
Δεν επιτρέπεται πλέον να γίνονται αποδεκτά σε χώρους υγειονομικής ταφής υγρά απόβλητα, διαβρωτικά, οξειδωτικά, ιδιαίτερα εύφλεκτα ή εύφλεκτα απόβλητα, νοσοκομειακά και άλλα κλινικά απόβλητα και ολόκληρα μεταχειρισμένα ελαστικά [άρθρο 5 παράγραφος 3 και παράρτημα ΙΙ].
Επιπλέον, κάθε απόβλητο πρέπει να υποβάλεται σε προηγούμενη επεξεργασία πριν από την εισαγωγή του σε χώρο υγειονομικής ταφής, εκτός εάν η επεξεργασία αυτή δεν είναι τεχνικά εφικτή ή δεν συμβάλει στη μείωση της ποσότητας των αποβλήτων ή του κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον [άρθρο 6 στοιχείο α)]. Το ΔΕΕ ανέλυσε αυτή την απαίτηση για να αποφανθεί ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εφαρμόζεται επεξεργασία σε όλα τα απόβλητα που είναι κατάλληλα να υποβληθούν σε τέτοια επεξεργασία, η οποία πρέπει να μειώνει όσο το δυνατόν περισσότερο τις δυσμενείς επιπτώσεις για το περιβάλλον και τους συνακόλουθους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του χώρου υγειονομικής ταφής. Έχουν την υποχρέωση να εξακριβώνουν και να εφαρμόζουν την καταλληλότερη επεξεργασία, συμπεριλαμβανομένης της σταθεροποίησης του οργανικού περιεχομένου των αποβλήτων, ώστε να μειώνονται όσο το δυνατόν περισσότερο οι δυσμενείς επιπτώσεις των αποβλήτων στο περιβάλλον και, ως εκ τούτου, στην ανθρώπινη υγεία (υπόθεση C-323/13 Επιτροπή κατά Ιταλίας).
Η αποδοχή των αποβλήτων σε έναν συγκεκριμένο χώρο υγειονομικής ταφής εξαρτάται από την κατηγορία στην οποία ανήκει ο χώρος υγειονομικής ταφής: ειδικότερα, υπάρχουν χώροι υγειονομικής ταφής για επικίνδυνα απόβλητα (άρθρο 6) και άλλοι για αδρανή απόβλητα (άρθρο 4).
Ο φορέας εκμετάλλευσης ενός χώρου υγειονομικής ταφής πρέπει να χρεώνει στους κατόχους το μερίδιο που τους αναλογεί στις δαπάνες λειτουργίας του χώρου υγειονομικής ταφής, παύσης και παρακολούθησης κατά τη διάρκεια και για τριάντα έτη μετά το κλείσιμό του, και πρέπει να παρέχει στην αρμόδια αρχή οικονομική εγγύηση που να καλύπτει όλες αυτές τις δαπάνες κατά την αρχική αίτηση για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας του χώρου υγειονομικής ταφής (άρθρο 8 και άρθρο 10).
Τέλος, η ποσότητα των βιοαποδομήσιμων αστικών αποβλήτων που επιτρέπεται να οδηγούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής μειώθηκε σε ένα ποσοστό της ποσότητας του 1995: 75 % από το 2006, 50 % από το 2009 και 35 % από το 2016, με δυνατότητα αναβολής της επίτευξης των στόχων αυτών κατά τέσσερα έτη το ανώτερο [άρθρο 5 παράγραφος 2].