Τα εγκλήματα του άρθρου 28 παρ. 3
Το έγκλημα του άρθρου 28 παρ. 3 εδ α’.
Πρώτιστιο κριτήριο τιμώρησης αποτελεί το μέγεθος της προσβολής του εννόμου αγαθού που προστατεύεται από την εν λόγω διάταξη, που δεν είναι άλλο, κατά τα αμέσως ανωτέρω εκτεθέντα, από το ίδιο το περιβάλλον. Έτσι, η ποινή θα πρέπει να κινηθεί προς το αυστηρότερο, ακόμα και αν το όφελος από την περιβαλλοντική βλάβη δεν έχει παντάπασιν οικονομική αξία, αν η περιβαλλοντική βλάβη είναι μεγάλη. Ο ιδιοκτήτης, λοιπόν, παραθαλάσσιας κατοικίας, που επιστρώνει τον αυλόγυρο της οικείας του με βότσαλα, απογυμνώνοντας την παραλία έχει υλικό όφελος και όχι απαραίτητα οικονομικό (εκτός αν κριθεί ότι επαυξήθηκε η αξία της οικείας του, λόγω αυτού του καλλωπισμού ή ότι εξοικονόμησε δαπάνη αγοράς υλικών). Η ποινή που πρέπει να του επιβληθεί δεν είναι απαραίτητα η ελαφρύτερη, με τη σκέψη ότι δεν επαυξάνει από αυτό την περιουσία του αλλά πρέπει να σταθμιστεί με βάση την περιβαλλοντική βλάβη, που μπορεί να είναι μικρή ή και μεγάλη, οπότε αντίστοιχη θα είναι και η ποινή. Ζήτημα, όμως, είναι αν ο δράστης αφαιρέσει ή ισοπεδώσει και, πάντως, καταστρέψει τις αμμοθίνες έμπροσθεν της οικίας του για να αποκαταστήσει τη θέα του προς τη θάλασσα, χωρίς να έχει βέβαια σκοπό να ωφεληθεί οικονομικά από την εκμετάλλευση της άμμου ή από τυχόν άνοδο της αξίας του ακινήτου του από την αποκατάσταση της θέας του στη θάλασσα, αφού στην περίπτωση αυτήν το όφελός του μπορεί να κριθεί ως αποκλειστικά ηθικό, οπότε η εφαρμογή της εν λόγω διάταξης του άρθρου 28 παρ. 3 εδ’ α’ αποκλείεται.
Είναι ζήτημα, όμως, αν η βαρύτητα της κύρωσης πρέπει να είναι ευθέως ανάλογη με το ύψος του επιδιωκόμενου οφέλους. Η αναλογία αυτή θα σήμαινε ότι όσο μεγαλύτερο το σκοπούμενο όφελος τόσο πιο βαρειά και η κύρωση. Ο προβληματισμός, όμως, επικεντρώνεται στην εκτίμηση της προσωπικότητας του δράστη και όχι στο όφελος αυτό καθαυτό. Έτσι, μπορεί ο δράστης να κριθεί περισσότερο επικίνδυνος ή αντικοινωνικός, όταν για μικρό όφελος προκαλέσει μεγάλη βλάβη. Στην περίπτωση αυτήν το μικρό όφελος μάλλον θα αποβεί σε βάρος του. Αν, λοιπόν, ο δράστης απορρίψει ποσότητα ιδιαίτερα επικίνδυνων αποβλήτων, προκειμένου να αποκομίσει ελάχιστο οικονομικό όφελος από την αποφυγή (μικρής σχετικά) δαπάνης αδρανοποίησής τους, μπορεί ευχερώς να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι αυτός είναι επικίνδυνος και τούτο να καταλογιστεί σε βάρος του κατά την επιμέτρηση. Αν ο δράστης είναι βοσκός και για να ωφεληθεί μικρή δαπάνη αγοράς ζωοτροφής οδηγήσει τα ζώα του προς βοσκή σε δρυμό, όπου η βόσκηση απαγορεύεται, με αποτέλεσμα να προκαλέσει βλάβη σε σπάνιο χλωριδικό οικοσύστημα, πάλι, κατά τη στάθμιση, θα πρέπει να πρυτανεύσει η βλάβη έναντι του οφέλους, με συνέπεια αυτός να κριθεί αυστηρότερα, αν και το οικονομικό όφελός του είναι μικρό. Στην περίπτωση αυτήν, όμως, ενδέχεται οι λοιπές περιστάσεις του να τον καταδεικνύουν ως λιγότερο επικίνδυνο από τον πρώτο, αν τα αίτια που τον ώθησαν στην πράξη αυτήν είναι ο βιοπορισμός του έναντι της εξαιρετικά δυσχερούς του οικονομικής κατάστασης, αν ο βαθμός της προσωπικής του ανάπτυξης είναι μικρός γιατί είναι σχεδόν αναλφάβητος, αν οι ατομικές του περιστάσεις αποτέλεσαν πρόσθετο κίνητρο γιατί έχει πολυμελή οικογένεια και αν οι κοινωνικές του περιστάσεις συνέβαλαν προς τούτο, όπως αν οι βοσκοί στην οικογένεια ή στην περιοχή του συνήθιζαν να οδηγούν τα ζώα τους στο σημείο αυτό.
Αν και το ύψος του οφέλους θα έπρεπε να προσεγγίζεται ως ένα μόνο από τα κριτήρια εκτίμησης της προσωπικότητας του δράστη, ως κριτήριο δε της βαρύτητας του εγκλήματος θα έπρεπε να τίθεται κυρίως η περιβαλλοντική βλάβη, η θεσμοθέτηση συγκεκριμένων χρηματικών ορίων οδηγεί κάποτε στο αντίθετο αποτέλεσμα.
Έτσι, ο επιχειρηματίας που έχει μηδαμινό οικονομικό όφελος από την παράλειψη συντήρησης του αποχετευτικού δικτύου της βιοτεχνίας του, εφόσον έχει ασφαλώς από τούτο κάποιο (έστω ελάχιστο) οικονομικό όφελος (στο οποίο αποσκοπούσε), θα τιμωρηθεί με τη διάταξη της παρ. 3 εδ α’. Η ποινική του αυτή μεταχείριση, βέβαια, μπορεί να θεωρείται έλλογη, εν όψει της κινδυνώδους επαγγελματικής του δράσης, που δικαιολογεί τη βαρύτερη τιμώρηση εν όψει της κερδοσκοπίας του και της γενικής πρόληψης που επιφέρει. Εν τούτοις, η ελάχιστη ποινή φυλάκισης των δύο ετών που προβλέπεται γι’ αυτήν την πράξη, ίσως να είναι ιδιαζόντως αυστηρή, αν η περιβαλλοντική βλάβη είναι ελάχιστη. Πρόκειται για διακεκριμένη παραλλαγή του βασικού εγκλήματος.