Focus on Environmental Impact Assessment (EIA)

Οι περισσότερες διατάξεις για τη συμμετοχή του κοινού στην οδηγία ΕΠΕ προήλθαν από τις τροπολογίες της οδηγίας 2003/35/ΕΚ, οι οποίες ευθυγράμμιζαν τις διατάξεις για τη συμμετοχή του κοινού με τη Σύμβαση του Aarhus. Οι τροπολογίες της οδηγίας ΕΠΕ το 2014 ενίσχυσαν περαιτέρω τη διάσταση της συμμετοχής του κοινού και την έκαναν κατάλληλη για τις πραγματικότητες του 21ου αιώνα.

• διευρύνοντας το πεδίο των διαβουλεύσεων (οι τοπικές και περιφερειακές αρχές ορίζονται σαφώς ως φορείς προς διαβούλευση)·
• διασφαλίζοντας ότι, εκτός από τις παλαιότερες μεθόδους (δημοσίευση λογαριασμών, εφημερίδες), το κοινό ενημερώνεται επίσης ηλεκτρονικά και μέσω δημοσίων ανακοινώσεων (άρθρο 6 παράγραφος 5, όπως τροποποιήθηκε)·
• καθιστώντας τις σχετικές πληροφορίες ηλεκτρονικά προσβάσιμες στο κοινό (ίδια παράγραφος)·
• δημιουργώντας εύλογα χρονικά πλαίσια για τις διάφορες φάσεις της λήψης αποφάσεων (άρθρο 6 παράγραφος 6, όπως τροποποιήθηκε)·
• ορίζοντας ότι το χρονικό πλαίσιο για τη διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κοινό σχετικά με την έκθεση ΕΠΕ είναι τουλάχιστον 30 ημέρες (άρθρο 6 παράγραφος 7, όπως τροποποιήθηκε).

Το άρθρο 6 της οδηγίας ΕΠΕ αποτέλεσε αντικείμενο ορισμένων υποθέσεων στο ΔΕΕ. Πριν από την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση του Aarhus, το ΔΕΕ, όταν εξέτασε τον καθορισμό προϋποθέσεων συμμετοχής του κοινού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επιβολή διοικητικού τέλους δεν είναι από μόνη της ασυμβίβαστη με τον σκοπό της οδηγίας ΕΠΕ.

Η οδηγία ΕΠΕ απαιτεί επίσης να πραγματοποιούνται διασυνοριακές διαβουλεύσεις για έργα στην περίπτωση που προβλέπονται σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον σε άλλο κράτος μέλος, ή όταν το ζητεί κράτος μέλος που ενδέχεται να επηρεαστεί σημαντικά. Σύμφωνα με τις τροπολογίες του 2014, οι διαβουλεύσεις αυτές μπορούν να διεξάγονται μέσω κατάλληλου κοινού οργάνου (άρθρο 7 παράγραφος 4, όπως τροποποιήθηκε), τα δε χρονικά πλαίσια για τη δημόσια αυτή διαβούλευση καθορίζονται από τα οικεία κράτη μέλη (άρθρο 7 παράγραφος 5, όπως τροποποιήθηκε).

Τέλος, η οδηγία ΕΠΕ απαιτεί τα μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού που έχουν επαρκές συμφέρον ή (όταν το απαιτεί ως προϋπόθεση το διοικητικό δικονομικό δίκαιο του κράτους μέλους) εξακολουθούν υπό προσβολή δικαιώματος, να έχουν πρόσβαση σε διαδικασία αναθεώρησης ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου και αμερόληπτου οργάνου που έχει συσταθεί από τον νόμο για την αμφισβήτηση της ουσιαστικής ή διαδικαστικής νομιμότητας αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων που υπόκεινται στις διατάξεις περί δημόσιας συμμετοχής της οδηγίας ΕΠΕ (άρθρο 11). Η οδηγία ορίζει επίσης ότι οι σχετικές διαδικασίες πρέπει να είναι ορθές, δίκαιες, εμπρόθεσμες και να μην έχουν απαγορευτικό κόστος.

Το ΔΕΕ, ερμηνεύοντας την προϋπόθεση «να μην έχουν απαγορευτικό κόστος» αυτής της διάταξης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το να μην έχει απαγορευτικό κόστος η δικαστική διαδικασία σημαίνει ότι τα πρόσωπα που καλύπτονται από τις εν λόγω διατάξεις δεν θα πρέπει να παρεμποδίζονται από το να υποβάλλουν ή να ασκούν αξίωση ελέγχου από τα δικαστήρια η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων αυτών λόγω της οικονομικής επιβάρυνσης που ενδέχεται να προκύψει ως αποτέλεσμα αυτού. Για να εκτιμήσει εάν αυτό πράγματι ισχύει, το εθνικό δικαστήριο μπορεί επίσης να λαμβάνει υπόψη την κατάσταση των ενδιαφερομένων.