WATER FRAMEWORK DIRECTIVE

Programy dzialania dotyczace stref zagrozenia (art. 5)

Panstwa czlonkowskie ustanowiaja programy dzialania dotyczace stref zagrozenia, które musza przyjac w ciagu jednego roku od wyznaczenia kazdej nowej strefy zagrozenia (art. 5 ust. 1), a w kazdym przypadku dokonywac ich przegladu co cztery lata (art. 5 ust. 7). Z przeprowadzonej przez Trybunal Sprawiedliwosci analizy takich programów dzialania wynika, ze moga one prowadzic do obowiazkowych ocen oddzialywania na srodowisko . Po pierwsze, Trybunal orzekl, ze taki program dzialania co do zasady charakteryzuje sie jako plan lub program podlegajacy ocenie oddzialywania na srodowisko na podstawie ogólnych przepisów UE dotyczacych srodowiska (art. 3 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/42/WE z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wplywu niektórych planów i programów na srodowisko). Po drugie, Trybunal dodal, ze taki program dzialania "zawiera srodki, których przestrzeganie jest warunkiem wydania zezwolenia, które moze byc udzielone na realizacje przedsiewziec", jakie same podlegaja ocenie oddzialywania na srodowisko zgodnie z ogólnymi przepisami UE dotyczacymi srodowiska (dyrektywa 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsiewziecia publiczne i prywatne na srodowisko naturalne, zmieniona dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r.).

Program dzialania moze dotyczyc wszystkich stref zagrozenia na terytorium panstwa czlonkowskiego lub, jesli panstwo czlonkowskie uzna to za stosowne, mozna ustanowic rózne programy dla róznych stref zagrozenia lub czesci stref (art. 5 ust. 2). Jednakze szereg srodków, rózniacych sie pod wzgledem skali i mozliwosci zastosowania w poszczególnych regionach i niestanowiacych zorganizowanego i spójnego systemu majacego na celu osiagniecie konkretnego celu, nie kwalifikuje sie jako "program dzialania" w rozumieniu tego przepisu.
Trybunal stwierdzil równiez, ze sam fakt, iz strefy zagrozenia nie zostaly wyznaczone w wystarczajacy sposób, oznacza, ze programy dzialania nie moga obejmowac wszystkich stref, które powinny byc przedmiotem srodków ochrony.

Programy dzialania przewiduja srodki obejmujace zasady odnoszace sie do okresów, w których stosowanie niektórych rodzajów nawozów na gruntach rolnych jest zabronione, oraz ze pojemnosc zbiorników do przechowywania obornika pochodzacego od zwierzat gospodarskich musi przekraczac pojemnosc wymagana do przechowywania przez najdluzszy okres, w którym stosowanie w strefie podatnej jest zabronione, z wyjatkiem przypadków, w których mozna wykazac, ze kazda ilosc obornika przekraczajaca rzeczywista pojemnosc skladowania zostanie usunieta w sposób, który nie spowoduje szkody dla srodowiska. Przepisy te maja na celu zapewnienie, aby w przypadku kazdego gospodarstwa rolnego lub jednostki hodowlanej ilosc odchodów zwierzecych, w tym odchodów pochodzacych od samych zwierzat, stosowana co roku na powierzchni ziemi, zasadniczo nie przekraczala okreslonej ilosci na hektar, odpowiadajacej standardowo liczbie 170 kilogramów azotu. Programy dzialania obejmuja ponadto srodki ograniczajace stosowanie nawozów na gruntach, zgodne z dobra praktyka rolnicza i uwzgledniajace wlasciwosci danej strefy podatnej", takie jak warunki glebowe i klimatyczne, uzytkowanie gruntów i praktyki rolnicze (art. 5 i zalacznik III).